خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از احساس پیری و ناتوانی در جوانی شکایت می‌کند و خود را مانند پیران ناتوان می‌داند. او در گلزار دنیا احساس بی‌مکانی می‌کند و ادعای لامکانی (بی‌مکانی) را مناسب حال خود می‌داند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، موضوعات مربوط به پیری و ناتوانی ممکن است برای کودکان و نوجوانان جذاب نباشد.
شماره ۶۷۱ - چه لذت وجود مرا از جوانی؟
چه لذت وجود مرا از جوانی؟
که گشتم چو پیران بدین سست جانی ۱
به گلزار گیتی چنان بی مکانم
که زیبد مرا دعوی لامکانی ۲
که گشتم چو پیران بدین سست جانی ۱
به گلزار گیتی چنان بی مکانم
که زیبد مرا دعوی لامکانی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۷۰ - تو خود مهری، ولیکن با سیه روز غم عشقت
گوهر بعدی:شماره ۶۷۲ - شمع است مرا حجت این حرف که بی جرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
