خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق نافرجام و نادیده گرفته شدن توسط معشوق شکایت می‌کند. او معشوق را به خورشید تشبیه می‌کند که با وجود درخشندگی، توانایی مهرورزی ندارد و از اینکه معشوق از احوال او بی‌خبر است، گله می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی پیچیده و شکایت از ناکامی در عشق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک یا مناسب نباشد.
شماره ۶۷۰ - تو خود مهری، ولیکن با سیه روز غم عشقت
تو خود مهری، ولیکن با سیه روز غم عشقت
چو خورشید درخشان، مهرورزیدن نمی دانی ۱
چو با من برخوری، از رنگ زردم می شوی آگه
ولی چون طفل اشک، احوال پرسیدن نمی دانی ۲
چو خورشید درخشان، مهرورزیدن نمی دانی ۱
چو با من برخوری، از رنگ زردم می شوی آگه
ولی چون طفل اشک، احوال پرسیدن نمی دانی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶۹ - زاهدا پیمانه ات چون پر شود از دور چرخ
گوهر بعدی:شماره ۶۷۱ - چه لذت وجود مرا از جوانی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
