خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت از درد فراق و ناتوانی خود در تابش نور همچون لاله سخن می‌گوید و خود را شمع مرده‌ای می‌داند که تنها دود از آن برمی‌خیزد.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و اندوه‌بار است که درک آن‌ها به بلوغ عاطفی و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۴۷۵ - همچو داغ لاله نور از من مجوی
همچو داغ لاله نور از من مجوی
مرده شمع دودمانم از فراق ۱
مرده شمع دودمانم از فراق ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۴ - نیست یک دانه نصیب تن ما لذت رزق
گوهر بعدی:شماره ۴۷۶ - در کف امید ما شد ساغر سرشار خشک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
