خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

شاعر در این ابیات از احساس غم و اندوه خود در غیبت معشوق می‌گوید. حضور نداشتن معشوق باعث شده تا حتی زیبایی‌های طبیعت مانند گل‌ها برایش رنگ ببازند و جهان در نظرش پر از غبار و اندوه شود. آه شاعر چنان تاثیری دارد که حتی آب جهان را متلاطم می‌کند.

محتوا از نظر عاطفی پیچیده است و درک کامل آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.

مشاهده کامل

شماره ۴۰۰ - بی توام در سیر گل، تن با خزان همدرد شد

بی توام در سیر گل، تن با خزان همدرد شد
هر کجا چیدم گل سرخی، به دستم زرد شد ۱

بس که در دل داشتم از ساقی دوران غبار
عالم آب از نسیم آه من پر گرد شد ۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۹۹ - نخندد چون دلم بر شانه، کز راه تهیدستی
گوهر بعدی:شماره ۴۰۱ - یکقلم از من نیاید رو سفیدی در وجود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.