شماره ۱۱۳ - جفا کشی که ز بزم تو خوار برخیزد

جفا کشی که ز بزم تو خوار برخیزد
مرا ببیند و امّیداوار برخیزد ۱

قیاس رشک ازین کن که نیم کشته هجر
ز بزم وصل تو بی‌اختیار برخیزد ۲

گذشتنت ندهد شوق را چنان تسکین
که عاشق از گذر انتظار برخیزد ۳

به بزم او مبریدم، ازین چه سود که من
خجل نشینم و او شرمسار برخیزد ۴

برون میا دو سه روزی ز خانه، گر خواهی
که بوالهوس ز ره انتظار برخیزد ۵

خوشم که بشکندش دل ز دیدن میلی
زبزم، غیر چو امّیدوار برخیزد ۶