شماره ۳۸۷ - جان بتنگ آمدم از غصهٔ بی همنفسی

جان بتنگ آمدم از غصهٔ بی همنفسی
آخر ای همنفس از چیست بدادم نرسی ۱

جمع خلقی بتماشای من انگشت گزان
تو نپرسی که بدین حال پریشان چه کسی ۲

حال آن خستهٔ واماندهٔ افتاده ز پای
تو چه دانی که بصد ناز سوار فرسی ۳

باختم دل بنظر بازی و غافل بودم
که بدین روز کشد عاقبت بوالهوسی ۴

در هوایی که ز پرواز بماند جبریل
بچه منظور رسم من ز عروج مگسی ۵

در محیطی که شود فلک فلک طوفانی
کی در از قعر بدامان کند این خوی خسی ۶

گر بمنزل نرسیدی تو صغیر اینت بس
که در این قافله نالان همه دم چون جرسی ۷