غزل ۳۵۲ - گر چه کردم ذوقها از آشناییهای او

گر چه کردم ذوقها از آشناییهای او
انتقام از من کشید آخر جداییهای او ۱

اله اله این دل است آن دل که وقتی داشتم
یاد آن اظهار قرب و خودنماییهای او ۲

حسرت آن مرغ کز خرم بهاری دور ماند
می‌توان کردن قیاس از بینواییهای او ۳

ما و تو هم درد و هم داغیم ای مرغ چمن
تو ز گل می‌نال و من از بی‌وفاییهای او ۴

وحشی و امید وصل و امتحان خود به صبر
عاقبت کاری کند صبرآزماییهای او ۵