شماره ۴۰۰ - گر به کف مانند گل مشت زری می داشتم

گر به کف مانند گل مشت زری می داشتم
در بغل چون غنچه گلبرگ تری می داشتم ۱

راه دور عشق با مقراض پا نتوان برید
قطع می کردم من این ره گر سری می داشتم ۲

آب می دادند چون دریا سخن های مرا
چون صدف گر در کف خود گوهری می داشتم ۳

سبز شد همچون لباس خضر زنگار دلم
می شدم آئینه گر اسکندری می داشتم ۴

مانده ام در خانه صیاد از بی قوتی
می شکستم صد قفس را گر پری می داشتم ۵

می شدم شب تا سحر هنگامه آرایش چو شمع
پیش تیغش می نهادم گر سری می داشتم ۶

چشم او را سیدا همکاسه می کردم به خود
گر به کف مانند نرگس ساغری می داشتم ۷