خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق نافرجام و تلخیهای ناشی از آن سخن میگوید. او به اشتباه خود در اعتماد به معشوق و فداکاریهای بیثمرش اشاره میکند و از رنجهایی که در این راه متحمل شده، ابراز تاسف میکند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربههای زندگی دارد. همچنین، بیان رنج و اندوه ناشی از عشق نافرجام ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و نامناسب باشد.
غزل ۲۵۵ - تکیه کردم بر وفای او، غلط کردم، غلط
تکیه کردم بر وفای او، غلط کردم، غلط
باختم جان در هوای او، غلط کردم، غلط ۱
عمر کردم صرف او، فعلی عبث کردم، عبث
ساختم جان را فدای او، غلط کردم، غلط ۲
دل به داغش مبتلا کردم، خطا کردم، خطا
سوختم خود را برای او، غلط کردم، غلط ۳
اینکه دل بستم به مهر عارضش، بد بود، بد
جان که دادم در هوای او، غلط کردم، غلط ۴
همچو وحشی رفت جانم در هوایش، حیف، حیف
خو گرفتم با جفای او، غلط کردم، غلط ۵
باختم جان در هوای او، غلط کردم، غلط ۱
عمر کردم صرف او، فعلی عبث کردم، عبث
ساختم جان را فدای او، غلط کردم، غلط ۲
دل به داغش مبتلا کردم، خطا کردم، خطا
سوختم خود را برای او، غلط کردم، غلط ۳
اینکه دل بستم به مهر عارضش، بد بود، بد
جان که دادم در هوای او، غلط کردم، غلط ۴
همچو وحشی رفت جانم در هوایش، حیف، حیف
خو گرفتم با جفای او، غلط کردم، غلط ۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۴ - نیستم یک دم ز درد و محنت هجران خلاص
گوهر بعدی:غزل ۲۵۶ - بی رخ جان پرور جانان مرا از جان چه حظ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.