خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از بی‌توجهی و بی‌رحمی دیگران نسبت به خود و غم‌هایش شکایت می‌کند. او بیان می‌کند که هیچکس به او توجه نکرده و حتی در لحظات سخت نیز تنها بوده است. تنها کسی که به او بی‌رحمی کرده، معشوق است که حتی به غم‌های او نیز توجهی نکرده است.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غم و اندوه و بی‌توجهی نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی برای درک و تحلیل دارند.
غزل ۱۸۶ - هیچکس چشم به سوی من بیمار نکرد
هیچکس چشم به سوی من بیمار نکرد
که به جان‌دادن من گریهٔ بسیار نکرد ۱
که مرا در نظرآورد که از غایت ناز
چین بر ابرو نزد و روی به دیوار نکرد ۲
هیچ سنگین دل بی‌رحم به غیر از تو نبود
که سرود غم من در دل او کار نکرد ۳
روح آن کشتهٔ غم شاد که تا بود دمی
یار غم بود و شکایت ز غم یار نکرد ۴
روز مردن ز تو وحشی گله‌ها داشت ولی
رفت از کار زبان وی و اظهار نکرد ۵
که به جان‌دادن من گریهٔ بسیار نکرد ۱
که مرا در نظرآورد که از غایت ناز
چین بر ابرو نزد و روی به دیوار نکرد ۲
هیچ سنگین دل بی‌رحم به غیر از تو نبود
که سرود غم من در دل او کار نکرد ۳
روح آن کشتهٔ غم شاد که تا بود دمی
یار غم بود و شکایت ز غم یار نکرد ۴
روز مردن ز تو وحشی گله‌ها داشت ولی
رفت از کار زبان وی و اظهار نکرد ۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۸۵ - در آن دیار که هجران بود حیات نباشد
گوهر بعدی:غزل ۱۸۷ - آیینهٔ جمال ترا آن صفا نماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
