شماره ۴۱۷ - من اگر می نخورم پیش رود!

من اگر می نخورم پیش رود!
ور کنم توبه کس از من شنود! ۱

دل زاهد شود آزرده، بهست
که دل نازکی آزرده شود ۲

راست چون موی برون آید اگر
توبه چون خون به رگ من بدود ۳

من و رندی و تو و زهد و ریا
هر کسی کشتة خود می‌درود ۴

همه شب تا سحر از حسرت حور
زاهد بیهده تنها غنود ۵

دام تزویر فرو چیده ولی
غیر احمق که به او می‌گرود! ۶

با تو گفتم بد زاهد فیّاض
حرف خوب است که بیرون نرود ۷