خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر عشقی پایدار و وفادارانه است که با وجود جور و جفا، مهر و وفا کم نمی‌شود. شاعر با تصاویر زیبا مانند نخل شعله و بارش مژگان، عمق احساسات خود را نشان می‌دهد و تأکید می‌کند که علیرغم درد و رنج، عشق و امید همچنان پابرجاست.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر و استعاره‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارند.
شماره ۴۱۶ - چندان که از تو جور و جفا کم نمی‌شود
چندان که از تو جور و جفا کم نمی‌شود
از ما نصیب مهر و وفا کم نمی‌شود ۱
چون نخل شعله ریشه در آتش دوانده‌ایم
ما را بهار نشو و نما کم نمی‌شود ۲
با آنکه گریه هستی ما را به آب داد
یک دم غبار خاطر ما کم نمی‌شود ۳
اسباب حسن یار چنان در فزونیند
کز پای ناز رنگ حنا کم نمی‌شود ۴
در کشوری که بارش مژگان تر بود
در چار فصل، فیضِ هوا کم نمی‌شود ۵
هر چند دیدمت به تو مشتاق‌تر شدم
این درد جان فزا به دوا کم نمی‌شود ۶
فیّاض ضبط دل چه کنی کاین سفال را
هر چند بشکنند صدا کم نمی‌شود ۷
از ما نصیب مهر و وفا کم نمی‌شود ۱
چون نخل شعله ریشه در آتش دوانده‌ایم
ما را بهار نشو و نما کم نمی‌شود ۲
با آنکه گریه هستی ما را به آب داد
یک دم غبار خاطر ما کم نمی‌شود ۳
اسباب حسن یار چنان در فزونیند
کز پای ناز رنگ حنا کم نمی‌شود ۴
در کشوری که بارش مژگان تر بود
در چار فصل، فیضِ هوا کم نمی‌شود ۵
هر چند دیدمت به تو مشتاق‌تر شدم
این درد جان فزا به دوا کم نمی‌شود ۶
فیّاض ضبط دل چه کنی کاین سفال را
هر چند بشکنند صدا کم نمی‌شود ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۵ - آیینه از عکس رخ یارم گلستان می‌شود
گوهر بعدی:شماره ۴۱۷ - من اگر می نخورم پیش رود!
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
