خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر درد و غم عمیق شاعر است که از فراق و حسرت رنج می‌برد. او از بی‌توجهی جهان به رنج‌هایش می‌نالد و شوق وصال را دلیل بی‌قراری خود می‌داند. تصاویری مانند آب شدن کوه از درد، قاصد بی‌غم، و آسمان فیّاض که در کهنسالی با کسی مدارا نمی‌کند، به شدت احساسی و نمادین هستند.
محتوا دارای مضامین عاطفی عمیق و نمادین است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۳۸۳ - قاصد بی‌غم کجا شرح ملالم می‌کند
قاصد بی‌غم کجا شرح ملالم می‌کند
نامه هم کی رفع وسواس خیالم می‌کند ۱
پیکر کوه آب می‌گردد ز شرح درد من
کی تنک رویی چو کاغذ عرض حالم می‌کند ۲
در میان حسرت و غم گه چو کوهم گه چو کاه
من ز غم می‌نالم و حسرت حلالم می‌کند ۳
من که با یادش دمی هرگز نمی‌آیم به خویش
شوق بی‌طاقت چه تکلیف وصالم می‌کند! ۴
آسمان فیّاض با کس در کهنسالی نکرد
آنچه با من طفل شوخ خردسالم می‌کند ۵
نامه هم کی رفع وسواس خیالم می‌کند ۱
پیکر کوه آب می‌گردد ز شرح درد من
کی تنک رویی چو کاغذ عرض حالم می‌کند ۲
در میان حسرت و غم گه چو کوهم گه چو کاه
من ز غم می‌نالم و حسرت حلالم می‌کند ۳
من که با یادش دمی هرگز نمی‌آیم به خویش
شوق بی‌طاقت چه تکلیف وصالم می‌کند! ۴
آسمان فیّاض با کس در کهنسالی نکرد
آنچه با من طفل شوخ خردسالم می‌کند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۲ - شد بهار و هر کسی جایی وطن خوش می‌کند
گوهر بعدی:شماره ۳۸۴ - دل نظر چون بر رخ آن بی‌ترحّم می‌کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
