خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از زیبایی‌های بهار و طبیعت سخن می‌گوید و احساسات خود را درباره عشق، رنج‌های عاطفی و امید به بهبودی بیان می‌کند. تصاویری مانند گل، داغ، و نسیم برای انتقال این احساسات به کار رفته‌اند.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و استعاره‌های شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. درک کامل آن نیاز به تجربه و بلوغ احساسی دارد.
شماره ۳۸۲ - شد بهار و هر کسی جایی وطن خوش می‌کند
شد بهار و هر کسی جایی وطن خوش می‌کند
عندلیب از گوشه‌ها کنج چمن خوش می‌کند ۱
دودة آشفتگی را یک خلف جز من نماند
سال‌ها شد تیره‌بختی دل به من خوش می‌کند ۲
بی‌نصیبی نیستم در هر فن از تعلیم عشق
خاطر مشکل پسندش تا چه فن خوش می‌کند! ۳
از نسیمت لاله مرهم می‌نهد بر داغ خویش
گل ز بویت زخم خود را در چمن خوش می‌کند ۴
تا بیفتد چشم مرهم بر رخش فیّاض ما
داغ خود را در درون پیرهن خوش می‌کند ۵
عندلیب از گوشه‌ها کنج چمن خوش می‌کند ۱
دودة آشفتگی را یک خلف جز من نماند
سال‌ها شد تیره‌بختی دل به من خوش می‌کند ۲
بی‌نصیبی نیستم در هر فن از تعلیم عشق
خاطر مشکل پسندش تا چه فن خوش می‌کند! ۳
از نسیمت لاله مرهم می‌نهد بر داغ خویش
گل ز بویت زخم خود را در چمن خوش می‌کند ۴
تا بیفتد چشم مرهم بر رخش فیّاض ما
داغ خود را در درون پیرهن خوش می‌کند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۱ - شوق چون در عرض حالم خامه را سر می‌کند
گوهر بعدی:شماره ۳۸۳ - قاصد بی‌غم کجا شرح ملالم می‌کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
