خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غزلگونه، به زیباییهای معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. در آن از تشبیهات زیبا مانند زلف معشوق به عنوان ماوای دل و مژگان او به عنوان تیغی که جهان را تسخیر میکند، استفاده شده است. شاعر از رنجهای عشق و بیوفایی معشوق نیز سخن میگوید.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از تشبیهات و اصطلاحات به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک کامل دارند.
شماره ۲۹۴ - مشّاطه چو آرایش آن زلف علم کرد
مشّاطه چو آرایش آن زلف علم کرد
آن خم که در آن بود دلم باز به خم کرد ۱
هر تار سر زلف تو ماوای دلی بود
مشّاطه برین سلسله بسیار ستم کرد ۲
قربانی مژگان تو گردم که به یک تاز
تسخیر جهان بیمدد تیغ و علم کرد ۳
تا لذّت تیغ تو چشیدست، دلم را
رحمست بر آن صید که از دام تو رم کرد ۴
نازی که نگاه تو به فیّاض حزین داشت
یارب چه گنه دید که بیواسطه کم کرد! ۵
آن خم که در آن بود دلم باز به خم کرد ۱
هر تار سر زلف تو ماوای دلی بود
مشّاطه برین سلسله بسیار ستم کرد ۲
قربانی مژگان تو گردم که به یک تاز
تسخیر جهان بیمدد تیغ و علم کرد ۳
تا لذّت تیغ تو چشیدست، دلم را
رحمست بر آن صید که از دام تو رم کرد ۴
نازی که نگاه تو به فیّاض حزین داشت
یارب چه گنه دید که بیواسطه کم کرد! ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۳ - نماز شام چنان نشئة میش گل کرد
گوهر بعدی:شماره ۲۹۵ - عشق ظاهر نمیتوانم کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.