خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به زیبایی‌های طبیعت و مفاهیم عشق و عرفان می‌پردازد. شاعر از گل‌ها، بلبل، میکده و ساقی به عنوان نمادهایی برای بیان احساسات عمیق عاشقانه و روحانی استفاده می‌کند. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند طوفان دل، تاب عشق و وضو با اشک دارد که نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات و تجربیات عرفانی است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.
شماره ۲۷۰ - عاشق آنست که در بر گل رویی دارد
عاشق آنست که در بر گل رویی دارد
عارف آنست که دستی به سبویی دارد ۱
بلبل از باغ به طوف دل ما می‌آید
یارب این غنچه ز گلزار که بویی دارد! ۲
چاره‌ها کرد که از تاب تو رسوا نشود
چه کند، آینه در پیش تو رویی دارد! ۳
حبّذا میکده کز دولت ساقی آنجا
هر کسی پای خم و دست سبویی دارد ۴
از پی عزم طواف سر کویی فیّاض
اشکم از خون گل و لاله وضویی دارد ۵
عارف آنست که دستی به سبویی دارد ۱
بلبل از باغ به طوف دل ما می‌آید
یارب این غنچه ز گلزار که بویی دارد! ۲
چاره‌ها کرد که از تاب تو رسوا نشود
چه کند، آینه در پیش تو رویی دارد! ۳
حبّذا میکده کز دولت ساقی آنجا
هر کسی پای خم و دست سبویی دارد ۴
از پی عزم طواف سر کویی فیّاض
اشکم از خون گل و لاله وضویی دارد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۹ - مگر دلِ به غم عشق بسته‌ای دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۷۱ - بگو به شعله که پروانه بی تو تاب ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
