این متن به موضوع عشق و دوری از معشوق و تأثیرات آن بر عاشق می‌پردازد. در آن اشاره می‌شود که قرب و نزدیکی به معشوق تنها در ظاهر است و در واقعیت، عاشق در تنهایی و دوری به سر می‌برد. همچنین، متن به این نکته اشاره دارد که عشق واقعی نیازمند صبر و تحمل است و تنها کسانی که از دوراندیشی برخوردار نیستند، به قرب معشوق می‌رسند. در نهایت، متن به این موضوع می‌پردازد که عشق واقعی نیازمند فداکاری و پذیرش سختی‌هاست.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاشقانه است که درک آن نیازمند بلوغ فکری و تجربه‌های زندگی است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۸۲ - کس به بزم دلبران از دور گردان پیش نیست
قرب نزدیکان مجلس حرف و صوتی بیش نیست ۱
در صلات عاشقان دوری و تنهاییست رکن
گو قضا کن طاعت خود هر که اینش کیش نیست ۲
ما نکو دانیم طور حسن دور افتاده دوست
قرب ارزانی به مشتاقی که دور اندیش نیست ۳
بر سر خوانند نزدیکان ولیکن لطف شاه
منتظر جز بر ره دریوزهٔ درویش نیست ۴
انگبین زهر هلاک تست با دوری بساز
ای مگس مرگ تو در نوش است اندر نیش نیست ۵
دلبران وحشی حکیمانند ضایع کی کنند
مرهم خود را بر آن دل کز محبت ریش نیست ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
