خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا یک شعر عرفانی و تمثیلی است که از استعاره‌های نجومی و مالی برای بیان مفاهیم عمیق عشق و فداکاری استفاده می‌کند. شاعر از نجم دین و عثمان به عنوان نمادهایی برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند و به مفاهیمی مانند فداکاری، عشق و جستجوی راه راست اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شمارهٔ ۲۷ - نجم دین
ای نجم دین به خط تو عثمان نداد سیم
نه جمله بی میخم باوی چه فن زنم ۱
دل برکنم ز سیم تو تا از برای سیم
آلات روی عثمان چون سیم برکنم ۲
تو بشکنی برای آنچه دهی خط نجم را
من نیز اگر نباشم سیم تو بشکنم ۳
تو نجمی و بنجم توان یافت راه راست
آن کن که خویشتن بتو از راه نفکنم ۴
نه جمله بی میخم باوی چه فن زنم ۱
دل برکنم ز سیم تو تا از برای سیم
آلات روی عثمان چون سیم برکنم ۲
تو بشکنی برای آنچه دهی خط نجم را
من نیز اگر نباشم سیم تو بشکنم ۳
تو نجمی و بنجم توان یافت راه راست
آن کن که خویشتن بتو از راه نفکنم ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۶ - چرا زن گرفتم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۸ - من رمه بانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
