خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی‌ها و جذابیت‌های یک شخص یا مکان خاص سخن می‌گوید. او از نگاه و جلوه‌های آن شخص یا مکان به وجد آمده و سوالاتی درباره هویت و جایگاه آن مطرح می‌کند. شاعر همچنین از عظمت و شکوه آن شخص یا مکان سخن می‌گوید و خود را در مقابل آن کوچک و نیازمند می‌بیند.
این متن دارای مفاهیم عمیق و تأمل‌برانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعاره‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارد.
غزل ۶۹ - ای دیده ، دشتبان نگاهت به راه کیست
ای دیده ، دشتبان نگاهت به راه کیست
در خاطرت سواری طرز نگاه کیست ۱
خوش پر فرح زمینی و خرم گذرگهیست
آنجا که جلوه می‌کند و جلوه گاه کیست ۲
سر کرد ناز و فتنه و عالم فرو گرفت
شاه کدام عرصه گذشت این سپاه کیست ۳
خوش کشوری که او علم داد می‌زند
ای من گدای کشور او پادشاه کیست ۴
وحشی نهفته نیست که آن گرم رو که بود
این آتش نهفته که زد شعله آه کیست ۵
در خاطرت سواری طرز نگاه کیست ۱
خوش پر فرح زمینی و خرم گذرگهیست
آنجا که جلوه می‌کند و جلوه گاه کیست ۲
سر کرد ناز و فتنه و عالم فرو گرفت
شاه کدام عرصه گذشت این سپاه کیست ۳
خوش کشوری که او علم داد می‌زند
ای من گدای کشور او پادشاه کیست ۴
وحشی نهفته نیست که آن گرم رو که بود
این آتش نهفته که زد شعله آه کیست ۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۸ - بسته بر فتراک و می‌پرسد که صیاد تو کیست
گوهر بعدی:غزل ۷۰ - تا قسمتم ز میکدهٔ آرزوی کیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
