خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساس شرمساری و خواری ناشی از عصیان خود در برابر مردم و خداوند سخن می‌گوید. او از رسوایی، ترس، خطر، شرم و زیان‌های ناشی از اشتباهات خود شکوه می‌کند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، پرداختن به احساسات پیچیده مانند شرمساری و ترس نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۰ - عصیان تو پیش خلق خوارم کرده است
عصیان تو پیش خلق خوارم کرده است
رسوا و زبون و شرمسارم کرده است ۱
خوف و خطر و خجلت و خسران و خطا
الله الله ببین چه کارم کرده است ۲
رسوا و زبون و شرمسارم کرده است ۱
خوف و خطر و خجلت و خسران و خطا
الله الله ببین چه کارم کرده است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - گر مرد ثواب اگر ز اهل گنه است
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - افتادکجا سوی گدائی نگهش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
