خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات بیان میکند که همه به کسی یا چیزی امید دارند، اما او تنهاست. اگرچه برخی ثواب میکنند و برخی گناه، اما اگر در روز قیامت مورد رحمت قرار نگیرد، سرنوشتش تاریک خواهد بود.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۳۹ - گر مرد ثواب اگر ز اهل گنه است
گر مرد ثواب اگر ز اهل گنه است
جز من همه کس را به کسی روی و ره است ۱
در محشرم ار تو نیز رحمت نکنی
چون نامه ی خویش روزگارم سیه است ۲
جز من همه کس را به کسی روی و ره است ۱
در محشرم ار تو نیز رحمت نکنی
چون نامه ی خویش روزگارم سیه است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸ - ای دوست کمال از تو و نقصان از ماست
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - عصیان تو پیش خلق خوارم کرده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.