خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر احساسات متناقض و دردناک است که گاهی باعث گریه و گاهی خنده می‌شود. این احساسات ناشی از شرایط سخت و ناامیدکننده‌ای است که فرد با آن روبرو می‌شود.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات درد و رنج نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
رباعی ۱۷۸ - گاهی فلکم گریستن فرماید
گاهی فلکم گریستن فرماید
ناخفته دو چشم را عنا فرماید ۱
گاهیم به درد خنده لب بگشاید
گوید ز بدی خنده نیاید آید ۲
ناخفته دو چشم را عنا فرماید ۱
گاهیم به درد خنده لب بگشاید
گوید ز بدی خنده نیاید آید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۷ - آنی که فدای تو روان می‌باید
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۹ - روزی که بتم ز فوطه رخ بنماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
