خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن درباره عشق و عاشقی است که با نمادهای فوطه (پارچه) و بت (معشوق) بیان شده است. شاعر از درد و رنج عشق و جدایی می‌گوید و اشاره می‌کند که عاشق‌کشی و رنج‌کشی از ویژگی‌های این عشق است.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از نمادها و استعاره‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
رباعی ۱۷۹ - روزی که بتم ز فوطه رخ بنماید
روزی که بتم ز فوطه رخ بنماید
با فوطه هزار جان ز تن برباید ۱
در فوطه بتا خمش ازین به باید
عاشق کش فوطه پوش نیکو ناید ۲
با فوطه هزار جان ز تن برباید ۱
در فوطه بتا خمش ازین به باید
عاشق کش فوطه پوش نیکو ناید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۸ - گاهی فلکم گریستن فرماید
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۰ - مردی که به راه عشق جان فرساید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
