خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این متن، شاعر از تجربه‌اش در کارگاه کوزه‌گری می‌گوید و مشاهده می‌کند که استادکار با مهارت و بی‌تفاوتی نسبت به جایگاه اجتماعی افراد، کوزه‌ها را می‌سازد. این کار نشان‌دهنده برابری انسان‌ها در برابر سرنوشت و طبیعت است.
این متن دارای مفاهیم فلسفی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و ساختار شعری قدیمی ممکن است برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز باشد.
رباعی ۱۷۱ - در کارگه کوزه‌گری کردم رای
در کارگه کوزه‌گری کردم رای
در پایهٔ چرخ، دیدم استاد به پای ۱
می‌کرد دلیر کوزه را دسته و سر
از کلهٔ پادشاه و از دستِ گدای ۲
در پایهٔ چرخ، دیدم استاد به پای ۱
می‌کرد دلیر کوزه را دسته و سر
از کلهٔ پادشاه و از دستِ گدای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۰ - خوش باش که پخته‌اند سودای تو دی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۲ - در گوش دلم گفت فلک پنهانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
