خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر این است که دیگران از آرزوها و درخواست‌های تو فارغ شده‌اند و تصمیمات مربوط به آینده‌ات را گرفته‌اند. شاعر از این وضعیت ابراز ناراحتی می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۷۰ - خوش باش که پخته‌اند سودای تو دی
خوش باش که پخته‌اند سودای تو دی
فارغ شده‌اند از تمنای تو دی ۱
قصه چه کنم که به تقاضای تو دی
دادند قرار کار فردای تو دی ۲
فارغ شده‌اند از تمنای تو دی ۱
قصه چه کنم که به تقاضای تو دی
دادند قرار کار فردای تو دی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۹ - چندان که نگاه می‌کنم هر سویی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۱ - در کارگه کوزه‌گری کردم رای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
