متن بیانگر این است که دیگران از آرزوها و درخواستهای تو فارغ شدهاند و تصمیمات مربوط به آیندهات را گرفتهاند. شاعر از این وضعیت ابراز ناراحتی میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۷۰ - خوش باش که پختهاند سودای تو دی
فارغ شدهاند از تمنای تو دی ۱
قصه چه کنم که به تقاضای تو دی
دادند قرار کار فردای تو دی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.