هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از حکم قضا و قدر و سرگردانی خود در زندگی سخن میگوید. او بیان میکند که اگر در گردش روزگار دستی بر او میبود، خود را از این سرگردانی نجات میداد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و بحث دربارهی تقدیر و سرنوشت ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. این متن برای افرادی مناسب است که توانایی تحلیل و درک مفاهیم انتزاعی را دارند.
رباعی ۱۷۲ - در گوش دلم گفت فلک پنهانی
در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی
«حکمی که قضا بُود، ز من میدانی؟» ۱
در گردش خویش اگر مرا دست بُدی
خود را برهاندمی ز سرگردانی ۲
«حکمی که قضا بُود، ز من میدانی؟» ۱
در گردش خویش اگر مرا دست بُدی
خود را برهاندمی ز سرگردانی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۹۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۱ - در کارگه کوزهگری کردم رای
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۳ - زان کوزهٔ می که نیست در وی ضرری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
