خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از درد و رنج ناشی از غم و اندوه سخن میگوید و بیان میکند که اشکها و آههایش مانند آتش و خون شدهاند. او از بیخوابی و زردی چهرهاش به دلیل غم و اندوه شکایت میکند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق احساسی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'آتش و خون' ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
رباعی ۹۷ - از ظلمت چون گرفته ما هم ز غمت
از ظلمت چون گرفته ما هم ز غمت
چون آتش و خون شد اشک و آهم ز غمت ۱
از بس که شب و روز بکاهم ز غمت
از زردی رخ چو برگ کاهم ز غمت ۲
چون آتش و خون شد اشک و آهم ز غمت ۱
از بس که شب و روز بکاهم ز غمت
از زردی رخ چو برگ کاهم ز غمت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۶ - ای دیدهٔ روشن سنایی ز غمت
گوهر بعدی:رباعی ۹۸ - دل خسته و زار و ناتوانم ز غمت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.