خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از غم و اندوهی که باعث تاریکی دیدههای روشنش شده است، سخن میگوید و بیان میکند که حتی یک لحظه جدایی از این غم برایش غیرممکن است.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۹۶ - ای دیدهٔ روشن سنایی ز غمت
ای دیدهٔ روشن سنایی ز غمت
تاریک شد این دو روشنایی ز غمت ۱
با این همه یک ساعت و یک لحظه مباد
این جان و دل مرا جدایی ز غمت ۲
تاریک شد این دو روشنایی ز غمت ۱
با این همه یک ساعت و یک لحظه مباد
این جان و دل مرا جدایی ز غمت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۵ - در خاک بجستمت چو خور یافتمت
گوهر بعدی:رباعی ۹۷ - از ظلمت چون گرفته ما هم ز غمت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.