خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از دست دادن یک شخصیت بزرگ و تأثیرگذار را بیان میکند. شاعر از مفاهیمی مانند علم، دین، و ماه برای توصیف عظمت این شخصیت استفاده کرده و از رفتن او ابراز تأسف میکند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
رباعی ۹۰ - ای عالم علم پیشگاه تو برفت
ای عالم علم پیشگاه تو برفت
ای دین محمدی پناه تو برفت ۱
ای چرخ فرو گسل که ماه تو برفت
در حجلهرو ای سخن که شاه تو برفت ۲
ای دین محمدی پناه تو برفت ۱
ای چرخ فرو گسل که ماه تو برفت
در حجلهرو ای سخن که شاه تو برفت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۹ - بویی که مرا ز وصل یار آمد رفت
گوهر بعدی:رباعی ۹۱ - رازی که سر زلف تو با باد بگفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.