رباعی ۸۹ - بویی که مرا ز وصل یار آمد رفت

بویی که مرا ز وصل یار آمد رفت
و آن شاخ جوانی که به بار آمد رفت ۱

گیرم که ازین پس بودم عمر دراز
چه سود ازو کانچه به کار آمد رفت ۲