خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر بیان می‌کند که نمی‌تواند رازهای زمانه را فاش کند و از تفکرات عمیق خود دریایی از خرد به دست آورده است، اما به دلیل ترس و نگرانی، قادر به بیان آن نیست.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. این مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۲۸ - خورشید به گل نهفت می‌نتوانم
خورشید به گل نهفت می‌نتوانم
و اسراز زمانه گفت می‌نتوانم ۱
از بحر تفکرم برآورد خرد
دری که ز بیم سفت می‌نتوانم ۲
و اسراز زمانه گفت می‌نتوانم ۱
از بحر تفکرم برآورد خرد
دری که ز بیم سفت می‌نتوانم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۷ - چون نیست مقام ما در این دهر مقیم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۹ - دشمن به غلط گفت که من فلسفیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
