هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که زندگی موقتی است و نباید بدون لذتهای زندگی مانند می و معشوق سپری شود. او از نگرانی درباره گذشته و آینده دست برمیدارد و تأکید میکند که پس از مرگش، دیگر تفاوتی بین قدیم و جدید وجود نخواهد داشت.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مرگ و بیمعنایی دنیا ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
رباعی ۱۲۷ - چون نیست مقام ما در این دهر مقیم
چون نیست مقام ما در این دهر مقیم
پس بی می و معشوق خطائیست عظیم ۱
تا کی ز قدیم و محدث امیدم و بیم
چون من رفتم جهان چه محدث چه قدیم ۲
پس بی می و معشوق خطائیست عظیم ۱
تا کی ز قدیم و محدث امیدم و بیم
چون من رفتم جهان چه محدث چه قدیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۶۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۶ - تا چند اسیر عقل هر روزه شویم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۸ - خورشید به گل نهفت مینتوانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
