شاعر بیان میکند که دشمنش به اشتباه او را فیلسوف خوانده است، اما او خود را فیلسوف نمیداند. با این حال، در غم و اندوهی که دارد، حداقل این را میداند که کیست و هویت خود را درک میکند.
این متن شامل مفاهیم فلسفی و درونیسازی هویت است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل غم و اندوه بیانشده نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۹ - دشمن به غلط گفت که من فلسفیم
ایزد داند که آنچه او گفت نیم ۱
لیکن چو در این غم آشیان آمدهام
آخر کم از آنکه من بدانم که کیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.