خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که دشمنش به اشتباه او را فیلسوف خوانده است، اما او خود را فیلسوف نمی‌داند. با این حال، در غم و اندوهی که دارد، حداقل این را می‌داند که کیست و هویت خود را درک می‌کند.
این متن شامل مفاهیم فلسفی و درونی‌سازی هویت است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل غم و اندوه بیان‌شده نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۹ - دشمن به غلط گفت که من فلسفیم
دشمن به غلط گفت که من فلسفیم
ایزد داند که آنچه او گفت نیم ۱
لیکن چو در این غم آشیان آمده‌ام
آخر کم از آنکه من بدانم که کیم ۲
ایزد داند که آنچه او گفت نیم ۱
لیکن چو در این غم آشیان آمده‌ام
آخر کم از آنکه من بدانم که کیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۸ - خورشید به گل نهفت می‌نتوانم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۰ - مائیم که اصل شادی و کان غمیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
