شماره ۸۴ - تنگ از بسکه شد زمانه ما

تنگ از بسکه شد زمانه ما
مردمی خاست از میانه ما ۱

چون نشینم بزیر چرخ که هست
حلقه مار آشیانه ما ۲

راحت از ما ز بس گریزان است
میرمد خواب از فسانه ما ۳

لخت دل نامه و، ز داغش مهر
اشک ما، قاصد روانه ما ۴

بس بود دود آه و آتش عشق
لاجورد و طلای خانه ما ۵

دارد از اشک شمع سان پرچم
علم آه عاشقانه ما ۶

خاکساریم و، همچو آب حیات
میخورد خاکمال دانه ما ۷

میکند ترک مسجد و منبر
بشنود واعظ ار ترانه ما ۸