خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این متن شعری است که به زیبایی‌های فصل بهار و لذت‌های آن مانند نوشیدن شراب، دیدن گل‌ها و شنیدن آواز بلبلان می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های طبیعت و لذت‌های زندگی در این فصل سخن می‌گوید و از عشق و شادی در این روزگار خوش یاد می‌کند.
این متن حاوی مفاهیم شاعرانه و زیبایی‌های طبیعت است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذت‌بخش است. همچنین، استفاده از مفاهیم عشق و لذت‌های زندگی نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.
غزل ۱۹۸ - الا ای دلربای خوش بیا کامد بهاری خوش
الا ای دلربای خوش بیا کامد بهاری خوش
شراب تلخ ما را ده که هست این روزگاری خوش ۱
سزد گر ما به دیدارت بیاراییم مجلس را
چو شد آراسته گیتی به بوی نوبهاری خوش ۲
همی بوییم هر ساعت همی نوشیم هر لحظه
گل اندر بوستانی نو مل اندر مرغزاری خوش ۳
گهی از دست تو گیریم چون آتش می صافی
گهی در وصف تو خوانیم شعر آبداری خوش ۴
کنون در انتظار گل سراید هر شبی بلبل
غزلهای لطیف خوش به نغمه‌های زاری خوش ۵
شود صحرا همه گلشن شود گیتی همه روشن
چو خرم مجلس عالی و باد مشکباری خوش ۶
شراب تلخ ما را ده که هست این روزگاری خوش ۱
سزد گر ما به دیدارت بیاراییم مجلس را
چو شد آراسته گیتی به بوی نوبهاری خوش ۲
همی بوییم هر ساعت همی نوشیم هر لحظه
گل اندر بوستانی نو مل اندر مرغزاری خوش ۳
گهی از دست تو گیریم چون آتش می صافی
گهی در وصف تو خوانیم شعر آبداری خوش ۴
کنون در انتظار گل سراید هر شبی بلبل
غزلهای لطیف خوش به نغمه‌های زاری خوش ۵
شود صحرا همه گلشن شود گیتی همه روشن
چو خرم مجلس عالی و باد مشکباری خوش ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۷ - برخیز و برو باده بیار ای پسر خوش
گوهر بعدی:غزل ۱۹۹ - بر من از عشقت شبیخون بود دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
