خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او شب گذشته را به دلیل دوری از معشوق، پر از درد و اندوه توصیف می‌کند و از اشک‌هایش که مانند قطره‌های خون بوده‌اند، یاد می‌کند. عشق او چنان شدید است که دلش را مانند دوزخ می‌بیند و شب گذشته را از همه شبها غم‌انگیزتر می‌داند.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
غزل ۱۹۹ - بر من از عشقت شبیخون بود دوش
بر من از عشقت شبیخون بود دوش
آب چشمم قطرهٔ خون بود دوش ۱
در دل از عشق تو دوزخ می‌نمود
در کنار از دیده جیحون بود دوش ۲
ای توانگر همچو قارون از جمال
عاشق از عشق تو قارون بود دوش ۳
ای به رخ ماه زمین بی روی تو
مونس من ماه گردون بود دوش ۴
بی تو دوش از عمر نشمردم همی
کز شمار عمر بیرون بود دوش ۵
چون شب دوشین شبی هرگز مباد
کز همه شبها غم افزون بود دوش ۶
آب چشمم قطرهٔ خون بود دوش ۱
در دل از عشق تو دوزخ می‌نمود
در کنار از دیده جیحون بود دوش ۲
ای توانگر همچو قارون از جمال
عاشق از عشق تو قارون بود دوش ۳
ای به رخ ماه زمین بی روی تو
مونس من ماه گردون بود دوش ۴
بی تو دوش از عمر نشمردم همی
کز شمار عمر بیرون بود دوش ۵
چون شب دوشین شبی هرگز مباد
کز همه شبها غم افزون بود دوش ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۸ - الا ای دلربای خوش بیا کامد بهاری خوش
گوهر بعدی:غزل ۲۰۰ - چه رسمست آن نهادن زلف بر دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
