خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از جدایی معشوق خود سخن می‌گوید و شبِ پس از این جدایی را به سیاهیِ زلف معشوق تشبیه می‌کند. او امیدوار است که در این شبِ تاریک، صبح و ماه را در چهره‌ی معشوق ببیند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک عمیق‌تر آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و تشبیهات ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۷۵ - آن شب که ز من جدا شدی ای دلخواه
آن شب که ز من جدا شدی ای دلخواه
دیدم شب خویش را چو زلف تو سیاه ۱
هم در شب خویش بینم ان شاءالله
از عارض تو صبح و زرخسار تو ماه ۲
دیدم شب خویش را چو زلف تو سیاه ۱
هم در شب خویش بینم ان شاءالله
از عارض تو صبح و زرخسار تو ماه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۴ - گر داد جفای روزگار ای دلخواه
گوهر بعدی:شماره ۷۶ - چشمم ز تو شکر کرد بر بینایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
