خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها از ناملایمات روزگار و سپیدی موی خود می‌نالد، اما با وجود این مشکلات، خود را ارزشمندتر از بسیاری می‌داند و معتقد است که یک باز سپید (نماد ارزش و عزت) از صد زاغ سیاه (نماد پستی و حقارت) بهتر است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعاره‌ها و نمادها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد.
شماره ۷۴ - گر داد جفای روزگار ای دلخواه
گر داد جفای روزگار ای دلخواه
بر موی سیاه من سپیدی را راه ۱
در من به حقارت نتوان کرد نگاه
یک باز سپید به ز صد زاغ سیاه ۲
بر موی سیاه من سپیدی را راه ۱
در من به حقارت نتوان کرد نگاه
یک باز سپید به ز صد زاغ سیاه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۳ - زلفی است تو را که عاشقی زاید از او
گوهر بعدی:شماره ۷۵ - آن شب که ز من جدا شدی ای دلخواه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
