خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و جدایی سخن می‌گوید، بیان می‌کند که چشمش به دیدن معشوق شکرگزار است و عقلش از دانایی او بهره می‌برد، اما اکنون که معشوق رفته است، احساس ناتوانی می‌کند و رفتن او را مانند رفتن روشنایی توصیف می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز باشد.
شماره ۷۶ - چشمم ز تو شکر کرد بر بینایی
چشمم ز تو شکر کرد بر بینایی
عقلم به تو دست یافت بر دانایی ۱
رفتی زمن و چونت بخوانم نایی
ای رفتن تو چو رفتن برنایی ۲
عقلم به تو دست یافت بر دانایی ۱
رفتی زمن و چونت بخوانم نایی
ای رفتن تو چو رفتن برنایی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۵ - آن شب که ز من جدا شدی ای دلخواه
گوهر بعدی:شماره ۷۷ - هستم ز جفای دوست در هر بابی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
