خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از دوران جوانی خود یاد می‌کند که دلی ظالم داشت و به اسیری گرفتار بود. سپس بیان می‌کند که پادشاهی عادل، آن امیر ظالم را تغییر داد و در پایان، جمال پیری را ستایش می‌کند.
مفاهیم عمیق اخلاقی و تغییر شخصیت در متن وجود دارد که برای درک بهتر، به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، اشاره به پیری و جوانی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۰۶ - دلم به وقت جوانی امیر ظالم بود
دلم به وقت جوانی امیر ظالم بود
به حق حق که اسیری ازآن امیری به ۱
امیر ظالم را پادشاه عادل کرد
جمال پیری و آخر جمال پیری به ۲
به حق حق که اسیری ازآن امیری به ۱
امیر ظالم را پادشاه عادل کرد
جمال پیری و آخر جمال پیری به ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۵ - موی سیاه من ز زمانه سپید شد
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷ - با موی سیه دلم قوی بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
