خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از سپید شدن موهایش به دلیل گذر زمان و سیاه شدن نامه‌اش به دلیل گناه سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که چشمان روشنش نیز به دلیل گناه تیره شده‌اند تا دیگر به گناه نگاه نکنند.
مفاهیم عمیق مانند گناه، توبه و گذر زمان ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به درک ادبی و عاطفی دارد که معمولاً در سنین بالاتر توسعه می‌یابد.
شماره ۱۰۵ - موی سیاه من ز زمانه سپید شد
موی سیاه من ز زمانه سپید شد
وین نامه سپید شد از معصیت سیاه ۱
زان تیره گشت همچو گنه چشم روشنم
تا نیز چشم من نکند درگنه نگاه ۲
وین نامه سپید شد از معصیت سیاه ۱
زان تیره گشت همچو گنه چشم روشنم
تا نیز چشم من نکند درگنه نگاه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۴ - ای سعد کرده فال مرا نامه هایی تو
گوهر بعدی:شماره ۱۰۶ - دلم به وقت جوانی امیر ظالم بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
