خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر به سعدی خطاب کرده و از نامه‌های او به عنوان فال نیک یاد می‌کند. او خود را بنده‌ی سعدی می‌خواند و عاشقانه از محتوای نامه‌هایش سخن می‌گوید، به طوری که واژه‌های نامه مانند بوسه‌های سعدی و خط آن مانند موهای تابدار اوست.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۰۴ - ای سعد کرده فال مرا نامه هایی تو
ای سعد کرده فال مرا نامه هایی تو
اسمای روزگار و من بنده سعد تو ۱
بر نامه تو عاشق زارم بدانکه هست
لفظش چو بوسه تو و خطش چو جعد تو ۲
اسمای روزگار و من بنده سعد تو ۱
بر نامه تو عاشق زارم بدانکه هست
لفظش چو بوسه تو و خطش چو جعد تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۳ - نز خلق هیچ کار مرا استقامتی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۵ - موی سیاه من ز زمانه سپید شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
