خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها بیان میکند که در جوانی (با موی سیاه) احساس قدرت میکرد و به ضعف فکر نمیکرد، اما با گذشت زمان و سپید شدن موها، به ضعف و ناتوانی پی میبرد.
محتوا شامل مفاهیم فلسفی و تأملبرانگیز درباره گذر زمان و پیری است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مرتبط است.
شماره ۱۰۷ - با موی سیه دلم قوی بود
با موی سیه دلم قوی بود
اندیشه نکردم از ضعیفی ۱
تا موی سپید دید چشمم
چون موی شدم ز بس نحیفی ۲
اندیشه نکردم از ضعیفی ۱
تا موی سپید دید چشمم
چون موی شدم ز بس نحیفی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - دلم به وقت جوانی امیر ظالم بود
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - همه ناخوانده روی نزد کسان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.