خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و دردهای آن می‌گوید و از گوینده می‌پرسد که اگر ادعای عشق داری، نشانه‌های آن مانند اشک سرخ و چهره زرد و دل گرم و دم سرد کجاست؟
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۰۷ - گر لاف ز عشق میزنی دردت کو
گر لاف ز عشق میزنی دردت کو
اشک گلگون و چهره زردت کو ۱
داغیست بجان گرت ز خورشید وشی
چون صبح دل گرم و دم سردت کو ۲
اشک گلگون و چهره زردت کو ۱
داغیست بجان گرت ز خورشید وشی
چون صبح دل گرم و دم سردت کو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۶ - چشمم که سرشک لاله‌گون آید ازو
گوهر بعدی:شماره ۲۰۸ - زاهد که ز عشق لافد آوازش کو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
