خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد و رنج درونی خود سخن می‌گوید. اشک‌هایش مانند خون از زخم‌های تازه جاری است و غم درونش آنقدر عمیق است که گویی دلش از سینه بیرون می‌آید.
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و توصیف‌های شدید از درد و رنج است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه زندگی دارد.
شماره ۲۰۶ - چشمم که سرشک لاله‌گون آید ازو
چشمم که سرشک لاله‌گون آید ازو
پیوسته چو زخم تازه خون آید ازو ۱
نم در جگرم ز کریه نگذاشته است
وقتیست که لخت دل برون آید ازو ۲
پیوسته چو زخم تازه خون آید ازو ۱
نم در جگرم ز کریه نگذاشته است
وقتیست که لخت دل برون آید ازو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۵ - ای برده بحسن از مه و خورشید گرو
گوهر بعدی:شماره ۲۰۷ - گر لاف ز عشق میزنی دردت کو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
