خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از معشوق می‌خواهد که از زیبایی‌های ظاهری مانند ماه و خورشید دل بکند و به سوی او بیاید، اما تأکید می‌کند که پس از آمدن، بماند و نرود.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، ممکن است برخی از واژه‌ها یا مفاهیم برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۲۰۵ - ای برده بحسن از مه و خورشید گرو
ای برده بحسن از مه و خورشید گرو
وز داس جفاکشت وفا کرده درو ۱
از کلبه اغیار بکاشانه ما
برخیز و بیا ولیک بنشین و مرو ۲
وز داس جفاکشت وفا کرده درو ۱
از کلبه اغیار بکاشانه ما
برخیز و بیا ولیک بنشین و مرو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۴ - ایشمع که سوز جسم کاه من و تو
گوهر بعدی:شماره ۲۰۶ - چشمم که سرشک لاله‌گون آید ازو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
