خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بیانگر انتظار و ناامیدی است. شخصی از پشت خیمه صحبت می‌کند و می‌گوید که مانند ماه پنهان شده‌است. با رفتن ماه، امیدها نیز از بین رفته‌اند و هیچ ستاره‌ای (امیدی) برایش نمانده‌است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به تفسیر و توضیح دارد تا مخاطب جوان بتواند آن را به‌طور کامل درک کند.
شماره ۲۲۹ - از روزن خیمه گفت ماهم به نهفت
از روزن خیمه گفت ماهم به نهفت
چون ماه فرو رود منت گردم جفت ۱
مه رفت و مهم نامد و چشم هیچ نخفت
نا آمد اختر مرا دگر چتوان گفت ۲
چون ماه فرو رود منت گردم جفت ۱
مه رفت و مهم نامد و چشم هیچ نخفت
نا آمد اختر مرا دگر چتوان گفت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۸ - خاکی ز زمین که عطف دامانت برفت
گوهر بعدی:شماره ۲۳۰ - تا درد تو شد با دل حیرانم جفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
