خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر از احساسات عمیق و اشک‌هایش می‌گوید که مانع از نوشتن شده‌اند. او بیان می‌کند که حال دل مشتاقش به‌گونه‌ای است که حتی قلم نیز نمی‌تواند آن را به‌تصویر بکشد.
این شعر دارای مفاهیم عاطفی و ادبی عمیق است که درک آن ممکن است برای کودکان دشوار باشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با احساسات و زیبایی‌های ادبی آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۱۹ - در نامه تو قلم چو گردن بفراشت
در نامه تو قلم چو گردن بفراشت
گفتم بنویسم و سرشکم نگذاشت ۱
حال دل مشتاق نه آن صورت داشت
کآنرا به سر کلک توانست نگاشت ۲
گفتم بنویسم و سرشکم نگذاشت ۱
حال دل مشتاق نه آن صورت داشت
کآنرا به سر کلک توانست نگاشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۸ - در کوی تو آب چشمم از سر بگذشت
گوهر بعدی:شماره ۲۲۰ - دلبر به گه وداع چون رو برداشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
