خلاصه و ردهبندی سنی
18+
این متن شعری است که از مفاهیمی مانند شکست، رنج، ظلم و ناامیدی سخن میگوید. شاعر از شکستهای روحی و عاطفی خود میگوید و به شرایط سخت و ناعادلانهای اشاره دارد که بر او تحمیل شده است. همچنین، در ابیاتی به مفاهیمی مانند عقل، صبر و توبه نیز پرداخته شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، مضامین غمانگیز و انتزاعی آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا ناراحتکننده باشد.
شماره ۱۱۳ - بدین درگه یکی را سر شکستند
بدین درگه یکی را سر شکستند
یکی تا اندر آید در شکستند ۱
درون خانه جز بیرون در نیست
اگر بستند در یا در شکستند ۲
تو گر آرام جویی رام شو رام
که ما را از رمیدن پر شکستند ۳
چه ظلم است این خدا را کاندر این بزم
مرا هم توبه هم ساغر شکستند ۴
دل آغاز شکستن کرد تا باز
کجا طرف کلاهی بر شکستند ۵
خدیو عقل را کشور گرفتند
امیر صبر را لشکر شکستند ۶
بگوشم بی لبش زیبق نهادند
بچشمم بی رخش نشتر شکستند ۷
یکی تا اندر آید در شکستند ۱
درون خانه جز بیرون در نیست
اگر بستند در یا در شکستند ۲
تو گر آرام جویی رام شو رام
که ما را از رمیدن پر شکستند ۳
چه ظلم است این خدا را کاندر این بزم
مرا هم توبه هم ساغر شکستند ۴
دل آغاز شکستن کرد تا باز
کجا طرف کلاهی بر شکستند ۵
خدیو عقل را کشور گرفتند
امیر صبر را لشکر شکستند ۶
بگوشم بی لبش زیبق نهادند
بچشمم بی رخش نشتر شکستند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - گذری باد بر آن زلف معنبر دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - عمر بگذشت و نماندست جز ایامی چند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.