خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که بر گذرایی عمر و اهمیت عشق تأکید دارد. شاعر از زهد، رندی، غم و شادی به عنوان مفاهیمی گذرا یاد می‌کند و عشق را تنها حقیقت پایدار می‌داند. همچنین، از رهایی از تعلقات دنیوی و پرواز به سوی معشوق سخن می‌گوید.

مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۱۴ - عمر بگذشت و نماندست جز ایامی چند

عمر بگذشت و نماندست جز ایامی چند
به که بایاد کسی صبح شود شامی چند ۱

بحقیقت نبود در همه عالم جز عشق
زهد ورندی و غم و شادی از او نامی چند ۲

زحمت بادیه حاجت نبود در ره دوست
خواجه برخیز و برون آی ز خود گامی چند ۳

طبع خاکی بنه و چاک بر افلاک انداز
مرغ کز دام بر آید چه بود بامی چند ۴

مرغ دل در طلب دانه ی خالت مشغول
من چه باکم بود از سرزنش عامی چند ۵

خم زلفت به بنا گوش سر افکنده بماند
کز دل غمزده بودش بتو پیغامی چند ۶

آتشی بر سر این کوی برافروخت نشاط
در نگیرد ولی از شعله ی او خامی چند ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - بدین درگه یکی را سر شکستند
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - دل از پی خطا شد و گامی خطا نکرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.